In de januari/februari editie van Harvard Business Review publiceerde het tijdschrift de studieresultaten van een onderzoek naar wat werknemers motiveert. Professor Teresa M. Amabile en onderzoeker Steven J. Kramer hebben onderzoek verricht naar de impact van vijf veelgenoemde factoren om werknemers te motiveren: bonussen, erkenning, persoonlijke ondersteuning, ondersteuning voor ontwikkeling en het stellen van duidelijke doelen.
Wat blijkt? Niet het bonussysteem werkt het beste als motivatiemiddel, maar het behalen van doelen en progressie boeken werken meest motiverend voor werknemers. Opvallend is dat de ondervraagden allen aangaven dat zij dit als minst belangrijke achtten. Het onderzoek toonde aan dat de motivatie van werknemers het laagst is wanneer men geen progressie boekt en obstakels niet kan overwinnen.
Dit onderzoek van Harvard is ook zeer interessant voor de voetbalwereld. Want neem als voorbeeld het beeld van de Champions League wedstrijd tussen AC Milaan en Manchester United. Uit persoonlijke interesse heb ik goed gelet op Klaas-Jan Huntelaar. Bekend is dat de Nederlandse spits niet veel minuten mag maken bij zijn nieuwe club. Dit moet na een verloren jaar bij Real Madrid moeilijk te verkroppen zijn voor een fanatieke speler als Huntelaar. In de wedstrijd zag je dat Huntelaar vrijwel alleen hoge ballen kreeg aangespeeld, waardoor hij veel balverlies leed. Ook miste Huntelaar een aardige kans en in de tweede helft werd hij zelfs regelmatig overgeslagen door zijn medespelers.
In zo’n situatie merk je dus dat de speler (werknemer) niet lekker in zijn vel zit en dus minder gemotiveerd raakt. Hoe komt dat nu? Heel simpel omdat hij obstakels ziet waar hij niet overheen komt (niet scoren, veel balverlies, geen aanzien bij medespelers). Het feit dat Huntelaar weinig minuten mag maken werkt niet bevorderlijk voor dit probleem. Uit de onderzoeksresultaten valt af te leiden dat de leiding van AC Milaan hierin moet investeren om Huntelaar weer in goede doen te krijgen. Geef Huntelaar aantoonbare en realistische doelen, maar zorg ervoor dat hij de obstakels onderweg makkelijker kan overwinnen. Pas dan zorgt de club ervoor dat kapitaalverlies wordt geminimaliseerd.
Dit klinkt erg eenvoudig, maar zijn werkgever en de managers in dienst dienen wel in te zien dat het belangrijk is om de werknemer hierin te ondersteunen. Ik ben benieuwd in hoeverre de leiding van grote voetbalclubs hiermee omgaat. Niet voor niets zie je dat veel spelers mislukken bij grote clubs. Wellicht zien de voetbalclubs de hoge bonussen en beloningen voor spelers nog als het beste motivatiemiddel?!
Misschien toch nog niet zo’n gek idee om een sportpsycholoog te betrekken bij de club?
kijk soms met weemoed terug naar vervlogen tijden voor deze devaluatie van het
voetbal, de tijden dat voetbal nog om voetbal draaide, en niet alleen om het
grote geld. De tijd dat je als club groot kon worden met spelers uit de eigen
stad of dorp en een groot ' hart voor de club' en succes nog niet te koop was.