Deze maand moeten de landen die het WK van 2018 of WK 2022 willen organiseren met de FIFA een bidovereenkomst tekenen. Groot verschil met het voorgaande toernooien is dat deze maal landen van alle continenten zich beschikbaar mogen stellen. Dit in plaats van het eerder gebruikte roulatiesysteem. Er is wel een uitzondering op deze regel. De organiserende landen mogen niet uit een continent komen dat tot twee voorgaande WK’s gehost heeft. Hiermee vallen Afrika en Zuid-Amerika af. Zuid-Afrika en Brazilië organiseren immers de WK’s van respectievelijk 2010 en 2014. Daarbij komen de opmerkingen dat Australië (ook zuidelijk halfrond, evenals de WK’s in 2010 en 2014) en Noord-Amerika (in 2014 al in Zuid-Amerika) zich beter kunnen richten op het WK in 2022. En zie daar, het roulatiesysteem is vervangen door een subjectief systeem waar de FIFA meer invloed op uit kan oefenen.
Voor België en Nederland heeft dit als voordeel dat het WK 2018 zeer waarschijnlijk in Europa gespeeld zal worden. Niet ook in het minste geval omdat Sepp Blatter liefst één op de drie WK’s in Europa georganiseerd ziet worden. Hiermee stijgen de kansen dus aanzienlijk om het wereldkampioenschap van 2018, en in mindere mate 2022, te mogen organiseren.
Balkenende zag dit idee logischerwijs wel zitten. Het organiseren van een dergelijk toernooi kan een zeer grote impuls voor de economie van het land betekenen. Denk niet enkel aan overnachtingen van voetbalfans, maar zeker ook locale horeca, producenten van allerlei communicatiemateriaal en de uitbreiding -of nieuwbouw- van alle stadions zorgt ook voor grote opdrachten bij bouwgerelateerde bedrijven. Het organiseren van een WK zorgt dus voor veel meer dan enkel prestige. In juli dit jaar werd er door het Nederlandse kabinet dan ook €4,5 miljoen geïnvesteerd in de WK-kandidatuur. België draagt eenzelfde bedrag bij en ook zijn grote sponsors bereid gevonden om bij te dragen tot de begroting van €12 miljoen rond is.
Al met al is een goede voorbereiding het halve werk en lijken België en Nederland goed onderweg. Lijken, want naar goede Nederlandse gewoonte laten we het in de wandelgangen liggen. Niet enkel op Europees lobbygebied laat Nederland kansen liggen, maar ook voor de kandidaatstelling van het WK 2018/2022. Harry Been, voorzitter van de stichting “kandidatuur België/Nederland WK 2018/2022”, laat zelfs weten dat ze de Engelse handelswijze niet willen toepassen. "Zo groot, zo agressief, dat moet je niet willen. Wij zijn een sympathieke outsider."
En daar zit Harry Been er helemaal naast! België en Nederland zijn de underdog, dus moeten ze nog groter en nog agressiever optreden om te kunnen opboksen tegen de concurrentie! Engeland is als voetballand groter, heeft geen ander land nodig om het WK te organiseren en er zijn veel meer grote stadions, terwijl in Nederland slechts twee stadions aan de FIFA vereisten (minimale capaciteit van 40.000 toeschouwers) voldoen. Voor de finale en deelfinales (minimale capaciteit van 80.000 toeschouwers) is zelfs niet voor handen. Om juist de sterke kanten en de kansen te benadrukken moet er gelobbyd worden bij de juiste mensen. Heel veel en ook heel agressief. Engeland heeft dat goed begrepen en lijkt het WK voor 2018 naar zich toe te trekken. De underdog zijn en dan ook calimero-gedrag vertonen is in een harde wereld waar miljoen te verdienen zijn echt niet de juiste methode.
De Belgisch-Nederlandse kandidatuur lijkt dus bij voorbaat een zinloze te zijn. Op 11 december van dit jaar zal de bidovereenkomst getekend worden en uiterlijk 14 mei 2010 wordt het bid-boek ingediend. Al deze voorbereiding lijkt niet meer dan de weg die gevolgd wordt tot de teleurstelling in december 2010. Dan maakt de FIFA hun keuze voor de WK’s van 2018 en 2022 bekend maakt. Ik hoop dat ik er naast zit, maar vrees het ergste.
dit WK moeten namelijk stadions worden uitgebreid naar een capaciteit die
(waarschijnlijk) niet meer gevuld zal worden in de nationale competitie. Dit zou
killing zijn voor de sfeer en beleving van onze Eredivisie. In mijn ogen doen we
er dus beter aan om gewoon gezellig de bus te pakken naar Londen om Oranje daar
aan het werk te zien.