De Nederlandse Eredivisie is inmiddels drie wedstrijden onderweg en ik irriteer me nu al aan het steeds terugkerende probleem: klagen! Het lijkt wel alsof alle voetballers standaard klagen bij elke beslissing van de arbitrage. Bij iedere vrije trap, inworp of hoekschop wordt de scheidsrechter massaal belaagd door het “benadeelde” elftal. Overduidelijke en terechte beslissingen worden aangevochten alsof het team vreselijk onrecht is aangedaan.
Niet alleen in de Nederlandse competitie is dit een fenomeen. Afgelopen weekend zag ik ook tijdens Engelse en Belgische wedstrijden voetballers zeuren, vergelijkbaar met kleine kinderen die terecht worden gewezen door hun moeder na het schoppen van een ander kind.
Er is niet een voorbeeld te bedenken van een situatie waarin de scheidsrechter besloot zijn beslissing in te trekken, omdat de dader in kwestie hem toe schreeuwde dat hij het bij het verkeerde eind had? Elke zelfrespecterende arbiter zou hier juist tegen op moeten treden. Echter wordt er in mijn ogen niet altijd sterk genoeg opgetreden tegen dergelijk gemekker van voetballers. Te weinig wordt commentaar op de leiding bestraft met een gele kaart.
Laatst hoorde ik op een verjaardag een interessante oplossing voor dit probleem afkomstig uit het hockey reglement. Bij het hockey is namelijk de regel dat een vrije slag tot 10 meter naar voren kan worden verplaatst indien een speler wangedrag vertoont. Dit lijkt mij een uitstekende optie om het gezeur in het voetbal tegen te gaan, want op deze manier wordt het hele team benadeeld en voelt iedereen dus de pijn. Want wie kinderachtig gedrag vertoont zal behandeld moeten worden als een kind.
